یکی از بچه ها خواسته بود که برای کلاس ریاضی مهندسی شعر بگم .این شعر یکشنبه هفته ی پیش سروده شد و سر کلاس ریاضی مهندسی خوانده شد هنوز صافکاری نفاشی نشده سعی کنید درست بخونید و اشکالات وزنی رو ببخشید ، تقدیم به استاد محمدعلی نژاد که همه از صمیم قلب دوسش داریم:

 

خسروا گوی فلک بر سر ماژیک تو بادبنز متالیک

گوش ما مخزن هر نکته ی باریک تو باد

کار و بار همه ی خلق خدا روی زمین

لنگ امضای تو و آن قلم بیک تو باد

هر چه خوشتیپ در این عالم هستی باشد

همه در حسرت آن پیرُهن شیک تو باد

روزی که تو "پی اچ دی"  خود میگیری

"پارسوال"  و "نیوتن" در صف تبریک تو باد

گرچه ماشین نداری تو ولی یک روزی ،

خواب و رویای همه بنز متالیک تو باد

باشد که عروسی کنی و کباب شیشلیک دهی

زیر دندان همه مزه ی شیشلیک تو باد