ایسو

کلاسی‏ها،/ لواشک بین خود تقسیم میکردند/ وان یکی در گوشه‏ای دیگر جوانان را ورق میزد/ برای آنکه بیخود

های و هو میکرد و با آن شور بی‏پایان/ تساوی‏های جبری را نشان میداد/ با خطی خوانا، بروی تخته‏ای کز ظلمتی

تاریک/ غمگین بود/ تساوی را چنین نوشت:یک با یک برابر است/ از میان جمع شاگردان یکی برخاست،/ همیشه

یک نفر باید برخیزد…/ به آرامی سخن سر داد:/ تساوی اشتباهی فاحش و محض است/ نگاه بچه‏ها ناگه به

یکسو خیره گشت/ و معلم مات برجا ماند/ و او پرسید:اگر یک فرد انسان، واحد یک بود/ آیا باز هم یک با یک برابر

بود؟/ سکوت مدهشی بود و سوال سخت./ معلم خشمگین فریاد زد آری برابر بود/ و او با پوزخندی گفت:/ اگر

یک فرد انسان، واحد یک بود/ آنکه زور و زر به دامن داشت بالا بود /آنکه قلبی پاک و دستی فاقد زر داشت پایین

بود/ اگر یک فرد انسان واحد یک بود/ آنکه صورت نقره‏گون چو قرص مه میداشت بالا بود/ وان سیه چرده که

مینالید پایین بود؟/ اگر یک فرد انسان واحد یک بود،/ این تساوی زیر و رو میشد/ حال میپرسم، یک اگر با یک برابر

بود/ نان مال مفت‏خواران از کجا آماده میگردید؟/ یا چه کس دیوار چین‏ها را بنا میکرد؟/ یک اگر با یک برابر بود/

پس که پشتش زیر بار فقر خم میشد؟/ یا که زیر ضربت شلاق له میگشت؟/ یک اگر با یک برابر بود/ پس چه

کس آزادگان را در قفس میکرد؟/ معلم ناله آسا گفت:/ بچه‏ها در جزوه‏های خویش بنویسید:/ یک با یک برابر

نیست